Marie Aubert

Marie Aubert (1979) studeerde journalistiek, literatuurwetenschap en muziekwetenschap. Ze werkte voor verschillende kranten en was mediaverantwoordelijke bij uitgeverij Kagge.

In 2013 won ze de novellewedstrijd die de het Oslose”Litteratur på Blå”samen met het tijdschrift Vinduet organiseerde. Die tekst was drie jaar later het openingsverhaal van haar debuutboek Kan jeg bli med deg hjem. Internationale bekendheid verwierf ze met de korte roman Voksne mennesker *** (2019). Hij werd in het Nederlands vertaald als Volwassenen mensen (2021).

Voksne mennesker heeft een beperkte “cast”. Kristoffer en Marthe zijn een paar. Kristoffer heeft een nog jonge dochter, Olea, uit een vorige relatie. Marthes moeder is samen met Stein, haar echtgenoot, van wie ze gescheiden leefde, is overleden. Marthe heeft een oudere zus, Ida, een architecte die net 40 geworden is. Zij is degene die de hele tijd aan het woord is.

Er is één ding waar Ida in elk geval eerlijk voor uitkomt: ze slaagt er niet in om een (h)echte relatie met iemand op te bouwen:

Ik heb nog nooit iemand meegenomen hiernaartoe, naar het huisje, het duurde nooit lang genoeg. Sinds haar vijftiende zat Marthe hier altijd met vriendjes […] [Ik heb] nooit een fatsoenlijke vriend […] gehad (vertaling Marin Mars)

Toch is ze van plan om een aantal eicellen te laten invriezen voor het geval dat ze ooit toch eens de “ware” tegenkomt.

De zes personages bevinden zich in de “hytte” van de familie om daar de 65ste verjaardag van Marthe en Ida’s moeder te vieren. Wat vanaf het begin duidelijk wordt, is dat Ida’s relatie met Marthe allesbehalve goed is. Ze heft nogal wat negatiefs over haar jongere zus te melden en het is een onderliggende jaloersheid die aan de basis daarvan ligt:

Alltid Marthe. Alltid. Alltid Marthe.(37)

Dat Marthe op de koop toe zwanger blijkt te zijn, maakt de afgunst alleen maar groter en die zoekt allerlei uitwegen die ervoor zorgen dat het hytteverblijf allesbehalve geslaagd is en o.a. de relatie tussen Marthe en Kristoffer zwaar onder druk komt te staan. Op die manier, schreef Ingunn Økland (Aftenposten, 20.07.2019)

is de roman perfecte lectuur tijdens een hyttevakantie: hij zal ervoor zorgen dat die van jou best meevalt, hoe slecht de stemming er ook is

Ze noemde het boek

een spannend griezelverhaal voor heldere nachten.

Als er een ding duidelijk is, dan is het wel dat de titel Voksne mennesker ironisch bedoeld is. Ida’s met boosaardigheid doorspekte eenzaamheid zorgt voor een ambivalent gevoel bij de lezer.

Voksne mennesker is nog maar Auberts tweede boek, maar valt op door zijn stilistische kwaliteiten. Cathrine Krøger (Dagbladet, 20.07.2019) heeft het in dat verband over

elegante dialogen

en een

stijlvolle beschrijving van de psychologische interactie tussen de verschillende personages.

Het boek werd in 2019 genomineerd voor de Bokhandlerpris en werd in 2020 bekroond met Ungdommens kritikerpris. In haar motivering schreef de jury o.a.

De hoofdpersoon kan antipathiek en grof overkomen, maar roept ook mededogen op omdat ze handelt vanuit gevoelens die voor ons jongeren herkenbaar zijn. Het hoofdpersonage wil gezien worden, en verlangt naar liefde. [Het boek] toont de donkere kanten binnen familierelaties en laat zien hoe een gebrek aan liefdevolle aandacht tot irritatie en afgunst leidt. Het voelt echt aan. Toch is het niet uitsluitend een somber boek; er valt ook te lachen.

Voksne mennesker werd in meer dan tien talen vertaald, ook in het Kroatisch (Odrasli ljudi)

Marie Aubert, Volwassen mensen, vertaald door Marin Mars, Amsterdam (De Geus), 2021     ISBN 978-90-445-4411-4

Terug naar Home